ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของภูมิรัฐศาสตร์โลก เรากำลังเห็นการขยับตัวที่น่าสนใจของประเทศในเอเชียกลาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งยุทธศาสตร์ของคาซัคสถานในการก้าวขึ้นเป็นผู้นำด้านการบริหารจัดการน้ำ
ในโลกของการแข่งขันที่ดุเดือด การเสนอจัดตั้งองค์การน้ำระหว่างประเทศคือการประกาศความเป็นเจ้าของพื้นที่ในตลาดที่ยังไม่มีเจ้าภาพ การเป็นตัวกลางทางธุรกิจ ซึ่งนี่คือกรณีศึกษาที่นักธุรกิจไทยควรนำไปประยุกต์ใช้ในการหาจุดยืนของตนเอง
ความร่วมมือในระดับภูมิภาคเพื่อกำหนดท่าทีร่วมบนเวทีโลก นี่คือพลังทวีคูณ (Multiplier Effect) ที่ทำให้ประเทศขนาดกลางมีน้ำหนักเท่ากับมหาอำนาจ นักธุรกิจไทยรุ่นใหม่ต้องเข้าใจว่าการเติบโตเพียงลำพังมีข้อจำกัดมหาศาล
คาซัคสถานไม่ได้ขายเพียงแค่การแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม การไม่เลือกข้างแต่เป็น "สะพานเชื่อม" คือการวางตำแหน่งที่มีมูลค่าสูงสุด
ปัญหาน้ำแข็งละลายและพื้นที่ทะเลทรายที่ขยายตัวถูกนำมาใช้เป็นเหตุผลในการขอรับการสนับสนุนด้านงบประมาณ ความต้องการไม่ได้เกิดขึ้นเอง แต่เราสามารถสร้างสถานการณ์ที่ทำให้ลูกค้าเห็นความจำเป็นได้
สุดท้ายแล้ว กรณีศึกษานี้สอนให้เรารู้ว่าอำนาจต่อรองไม่ได้ขึ้นอยู่กับขนาด นักธุรกิจไทยที่จับตาดูความเคลื่อนไหวนี้จะเห็นโอกาสในการขยายตลาดไปยังเอเชียกลาง